Als kind heb ik altijd getekend en geschilderd en was het mijn droom hier mijn leven mee te vullen. Toen ik 17 was, deed ik toelatingsexamen op de kunstacademie in Arnhem. Daar wilden ze helemaal niets weten van mijn realistische tekeningen en schilderijen. Ontmoedigd maakte ik mijn school af en ging ik Duitse Taal- en Letterkunde studeren aan de universiteit van Nijmegen. In de laatste jaren van mijn studie heb ik naast een opleiding tot vertaler 2 semesters schilder- en beeldhouwkunst na 1750 evenals 2 semesters architectuur na 1750 doorlopen.
Na een succesvolle carrière van 9 jaar als zelfstandig vertaler Duits en een - dankzij een bevriend kunstenaar - hernieuwde kennismaking met het schilderen, ben ik in een winkel voor kunstenaarsbenodigdheden gaan werken en heb ik gedurende 3 jaar de goudsmidopleiding in Schoonhoven gevolgd; sieraden ontwerpen en maken was namelijk ook een passie van mij. Doordat ik in de winkel bij de bron zat en dus werd omgeven door allerlei spannende materialen die ik nog niet kende, kreeg ik enorm veel inspiratie en wilde ik het schilderen weer helemaal oppakken. Een uitgebreide cursus schilderen volgens 17e-eeuwse wijze in olieverf deed de rest en zorgde ervoor dat ik mij in 2008 inschreef bij een kunstacademie in België, waar in de eerste jaren diezelfde 17e-eeuwse technieken aan bod kwamen. Mijn doel is nog steeds, zo veel mogelijk kennis te absorberen, technieken te leren en materialen te onderzoeken en mij vooralsnog geen beperkingen op te leggen wat betreft materiaalkeuze en schilderstijl.
Schilderen, ontwerpen, construeren ... voor mij manieren om te verkennen en grenzen te verleggen. Niet gehinderd door de gedachte om me met een enkel thema bezig te moeten houden teneinde tot een voor anderen herkenbare stijl te komen, ben ik nog zoekende en blijf ik experimenteren. Toch valt er wat betreft de thematiek een lijn te ontdekken: zowel de zee en het leven daarin alsook de bedrijvigheid aan en op het water vormen steeds meer een rode draad door mijn werk. Werk, waaruit betovering spreekt, evenals verwondering. Uiteindelijk is het mijn bedoeling ook, deze verwondering te koppelen aan de schijnbaar onverschillige houding van de mens ten aanzien van de dingen die hem zijn gegeven en hij stelselmatig aan het vernietigen is. Daar wil en moet ik nog iets mee ... En zie: weer dient zich een uitdaging aan.